Sermaye sınıfının en azgın yağma ve sömürü koşullarına maruz kalıyoruz. Patronların en çok kar elde ettiği sektörlerden birinde çalışıyoruz.
İnşaat patronları yaptıkları inşaatlarla ceplerini doldururken; vergi afları, servet transferleri, kara para aklama, kayıt dışı ekonomi ile servetlerini katlıyorlar.
Savaşlar çıkıyor; ülkeler, şehirler bombalanıyor; fabrikalar, okullar, hastaneler, şehirlerin alt yapıları yok ediliyor. İnşaat patronları ellerini ovuşturuyorlar. Libya’ya, Tunus’a, Irak’a, Afrika’ya gidip milyarlarca dolarlık ihaleler alıyorlar. Yeni savaşlar ve yıkımlar için gün sayıyorlar.
Depremler oluyor, on binlerce insanımız hayatını kaybediyor, yüz binlercesi evsiz, işsiz kalıyor. İnşaat patronları hesap vermedikleri gibi yeni kapacakları ihaleler için ellerini ovuşturuyorlar.
İnşaat ve kule vinç işçilerinin payına ise yüksekten düşerek, elektrik akımına kapılarak, iskelenin çökmesi sonucu, kule vincin devrilmesi sonucu ölmek düşüyor. Sonra da bu işin fıtratında var diyorlar. İSG önlemlerinin maliyetini, hayatlarımızdan daha önemli görüyorlar.
Yıkılan kentleri ayağa kaldırmak için ailemizden, sevdiklerimizden, memleketlerimizden uzakta; ahırdan bozma, bitli, tahta kurulu, yazın sıcak, kışın soğuk koğuşlarda ömür tüketiyoruz.
Belirli bir çalışma saatimiz yok. Haliyle mesai ücreti veren de yok. Kuralsızlık kural haline gelmiş durumda. Yazın sıcağın alnında, kışın kara soğukta sabah akşam çalışıyoruz.
Aylık ücretleri düzenli ödenenlerimiz, haline şükrediyor. Aylarca geriden ödeme inşaatlarda bir kural halinde. İnsan onuruna yakışmayan koşullarda çalıştırmaya devam etmek zorunda bırakabilmek için ücretlerimizi hep geriden ödüyorlar.
Hakkını talep edene ise git mahkemeden al diyorlar. Yıllarca süren mahkemeler sonucu kazanmak ne bugünü kurtarıyor ne borçlarımızı ödüyor ne de yıllar sonra ücretimizi aldığımızda bir anlam taşıyor.
Güzel ülkemizin hastanelerini yapıyoruz, ücretsiz sağlık hakkından faydalanamıyoruz.
Okullar yapıyoruz; çocuklarımızı sabunsuz, pislik içerisinde, tarikat ve cemaatlerin pençesinde, can güvenliği dahi olmayan okullara gönderiyoruz. Çocuklarımızın cebine harçlık koymakta zorlanıyoruz.
Binalar, evler yapıyoruz; bırakın ev sahibi olmayı kiramızı dahi ödeyemiyoruz.
Büyük sanayi tesisleri, barajlar, enerji tesisleri yapıyoruz; faturalarımızı ödeyemiyoruz.
Ama bilsinler, hesap sormaya hazırlanıyoruz. Patronların Ensesindeyiz!
Patronların Ensesindeyiz İnşaat ve Kule Vinç İşçileri Dayanışma Ağı olarak mevcut örgütlülüğümüzü, 1 Mayıs’ta meydanlara çıkaracağız.
1 Mayıs’ın anlamını biliyoruz. Sorunlarımızın sadece inşaat ve kule vinç işçilerine ait olmadığını da. Çıkarlarımızın 1 Mayıs’ta meydanları dolduracak binlerce emekçiyle aynı olduğunu da.
İnşaat ve Kule Vinç Dayanışma Ağları olarak kendi kortejlerimizle, kendi pankart ve dövizlerimizle mücadeleye ve 1 Mayıs’a çağırıyoruz.
Buluşma yer ve saatleri:
Adana – İller Bankası Kavşağı – 12.30
Ankara – Anıtpark Meydanı – 15.00
İstanbul – Kartal Meydanı – 15.00
İzmir – Bostanlı Demokrasi Meydanı – 15.00
