Gaziantep’te yapımı devam eden şehir hastanesi şantiyesinde çalışan işçiler, kötü çalışma koşullarına karşı dün gece eylem yaptı.
Kamu Özel İşbirliği projesi ile yapılan ve müteahhitliğini Rönesans Holding’in üstlendiği inşaatta işçiler daha önce yemeklerinde çıkan kurtlu yemek için isyan etmişlerdi. Dün gece işçiler, şantiyede sık yaşanan elektrik-su kesintileri ve barınma ve beslenme alanında yaşanan kötü koşulların devam etmesi nedeniyle yönetim istifa sloganlarıyla kamp alanında eylem yaptı.
Şirket yetkilileri, işçilerin yaşadıkları zorlukları düzeltmek yerine, yapılan eylemi engellemek için şantiyeye polisleri alarak müdahale etti.
Gaziantep Şehir Hastanesinde bir süre önce işten çıkarılan bir işçi şantiyede yaşananları Patronların Ensesindeyiz Ağı’na anlattı.
Merhaba, bize kendini kısaca tanıtabilir misin?
34 yaşındayım, lise mezunuyum. Asıl işim güvenlik görevlisi, şehir hastanesinde işçi alımı olduğunu duydum ve başvurdum. Ekim ayında işe başladım.
Bu zamana kadar terzi, fırın, fabrikalar ve şantiyeler vs. birçok işte çalıştım. Tabi bu işlere küçük yaşlarda girmek ve üniversite eğitimimi de yarıda bırakmak zorunda kaldım.
Gaziantep Şehir Hastanesinde de kısa bir süre çalıştın. Şartlar ve koşullar nasıldı?
Yalnız yaşadığımdan dolayı şantiyede konaklamayı düşündüm. Koğuşların çok küçük olması ve o koğuşlarda 6 işçi kalmaya zorlanmamız, hijyen açısından da kötü olmasından dolayı bu imkanlardan yararlanamadım. Yemek saatlerinde molanın yarısı sıra beklerken zaten harcanıyordu ve yemekhane küçük olduğundan dolayı soğukta, yağmur altında sıra beklemek zorunda kalıyorduk. Ayrıca tuvaletlerin de hali işçiler açısından içler acısı bir durumdaydı, ne sabun ne peçete koyulmuyordu.
Hastanenin 2023 yılına yetişmesi için işçilere dönük yoğun bir baskı olduğu söz konusu, bununla beraber birçok işçiyi de çeşitli nedenlerle işten çıkarıyorlar. Senin nasıl bir sürecin oldu?
Elektrik usta yardımcısı olarak işe alındım. Şirkette bulunan malzeme eksik olduğundan dolayı hiçbir iş yetişemiyordu ve sorumlu olarak işçiler gösteriliyordu. Bu sebeple işçiler kendi aralarında karşı karşıya geliyorlardı.
Her gün ek mesai yapmak zorunda kalıyorduk. Fakat yetişemeyeceğini inşaatın durumuna bakan herkes anlayabilir.
Hâlâ çalışan işçilere ne söylemek istersin?
Dün inşaatta yaşanılanlardan haberim oldu. İşçileri bu gibi hak gasplarından ve zor duruma sokan eksikliklerden ancak dayanışma kurtarabilir.
