DARLANMA - KORKMA | BİZİMLE İRTİBATA GEÇ

BEGOS 3.Bölge’de Yer Alan Enra Tekstil’de İşten Çıkarılan Bir İşçinin İsyanı

BEGOS 3. Bölge’de yer alan, Zara, Mango, H&M gibi markalara üretim yapan ve yaklaşık 150 işçinin çalıştığı Enra Tekstil’de yaklaşık 15 işçi küçülme bahanesiyle işten çıkarıldı. Salgın koşullarında  işinden olan işçiler ödenmeyi bekleyen kira, fatura ve borçlarla baş başa kalıyor. Enra Tekstil’de işten çıkarılan işçilerden biri kendisiyle yaptığımız röportajda yaşadıklarını anlattı.

Çalıştığınız iş yerinden bahseder misiniz? Kaç işçi çalışıyor, ürettiğiniz markalar nelerdir, son süreçte kaç işçi çıkarıldı?

Geçtiğimiz ayın sonuna kadar Buca’da BEGOS 3.Bölge’de Enra Tekstil’de çalışıyordum. Yaklaşık 15-20 kişi işten çıkarıldı, ücretsiz izne gönderildi. Fabrika hala çalışmaya devam ediyor. Fabrikada tahminimce idari personel ile birlikte yaklaşık 150 kişi çalışıyor. Zara, Mango, H&M gibi büyük markalara üretim yapıyorduk. Yapılan toplantıda patron iyi niyetli olduğu için, işçileri düşündüğü için çalışmaya devam ettiğini yoksa kapatacağını söyledi. Haftalık çalışma saatini 45’ten 20-22 saate düşüreceğini, kısa çalışma ödeneğine başvurduğunu söyledi. Maaşların %40’ına kadarını patronun ödeyeceğini, kalan kısmının eğer başvuru kabul edilirse devlet tarafından ödeneceği ama talebin çok olduğunu söyledi. Adamın dertlerini bize bu şekilde, elleri cebinde anlatıyordu.

Peki, üretimde, siparişte bir azalma var mı patronun bu söylemleri ne derece gerçek?

Üretim ve sipariş tam gaz devam ediyor, etmez mi abi. İşlerde bir düşme yok. Benim görebildiğim kadarıyla 6 ay ile 2 yıl arasında çalışanları işten çıkarıyorlar. Yüksek tazminat ya da tazminat vermemek için.

Salgın başladığından beri fabrikada çalışma ortamında herhangi bir tedbir alınıyor muydu peki? Kaybettiğiniz işinizde sağlıklı koşullarda çalışıyor muydunuz?

Şöyle söyleyeyim temizlik anlamında gördüğüm ekstra hiçbir şey yoktu. Temizlik yapan arkadaşlarımız makinacıların ürettiği sağdaki soldaki dikim atığını falan temizliyorlardı, tuvaletleri  temizliyorlardı. Günlük rutin temizlik işte. Ama öyle özel ekiplerin geldiği bir temizlik yapıldığını görmedim. Ne işyerinde, ne servislerde dezenfeksiyon çalışması olduğunu görmedim. Zaten biliyorsun tekstilde dip dibe çalışıyoruz. Sosyal mesafe denilen bir şey yok. Herkes şakayla karışık mesafeyi koru diye birbirine takılıyordu. Bir de özel olarak bir şeyden bahsetmek istiyorum. Hangi nedenle gittiğini bilmiyorum ama patronumuz yaklaşık 2-3 hafta kadar İspanya’da bulundu.  Daha sonra elini kolunu sallaya sallaya işyerine geldi. Hiçbir önlem de almadı, kendini karantinaya da almadı. İdari kadrodaki arkadaşlarımız maske takarak kendilerini korumaya çalıştılar. Ağzında maske olmadan, eldiven olmadan elini beline bağlayıp aramızda gezip durdu. Çoğu işçi kendi arasında eleştiri yapıyordu. Eve kapanması gerekirdi, işini uzaktan yürütebilirdi ama hiçbir önlem de almadan aramızda gezdi. İspanya’daki durumu görüyoruz, her gün yüzlerce insan ölüyor. Bundan bütün fabrika şikâyetçi ama işini kaybetmemek için sesini çıkaramıyor. İşyerinde bir vaka çıkmayacağının garantisi yok.

Peki, geçiminizi nasıl sağlıyorsunuz? Bu süreçte nasıl zorluklar yaşıyorsunuz?

Evde şuan bir tek ben çalışıyorum. Eşim çok yakın zamanda kronik bir rahatsızlığından dolayı ameliyat oldu. Bu yüzden çalışamaz durumda.  İki çocuğum var. Kirada oturuyoruz. Ne yapacağımızı bilmiyoruz. Perişan vaziyetteyiz. Onların umurunda değil. Ev sahibi tepemizde, hepimiz bakkaldan yiyoruz. Artık bakkalın önünden geçemiyoruz. İnsanlar taş kırığı mı yiyecek, neden kimse bir şey yapmıyor? İşsizlik maaşına başvurdum. Şartları sağlayıp sağlamadığımı bilmiyorum ama olumlu veya olumsuz 15 gün içinde telefonuma mesaj geleceğini söylediler. 15-20 gün boyunca ne yiyeceğimiz belli değil. Bana yapacak bir şey yok dediler.

Son olarak söylemek istediğiniz bir şey var mı?

Patronların Ensesindeyiz Ağı’na internetten ulaştım. Bir beklentiyle aramadım. Çok kötü durumdayız. Sadece birilerine anlatabilmek istedim, psikolojik olarak buna ihtiyaç duydum. Allah razı olsun dinlediniz. Son olarak şunu belirteyim beni iş yerinden keyfi olarak çıkardılar. Neye uğradığımı şaşırdım. Biz çalıştıkça var olan insanız. Sağlığımız yerinde olsun haklarımızı alalım başka bir isteğimiz yok. Benim tek sıkıntım bu.

BU DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Kafe-bar ve kültür-sanat emekçilerinden çağrı: Geçinemiyoruz!

Son kısıtlamalarla beraber tam anlamıyla açlığa terk edilmiş durumda olan kafe-bar ve kültür-sanat emekçileri ücretsiz …

0 0 vote
Article Rating
Kaydol
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x